Reclasseringsregeling

De eerste Reclasseringsregeling stamt uit 1910. Met die regeling is de voorwaardelijke invrijheidstelling en de voorwaardelijke gevangenisstraf ingevoerd. De reclassering kreeg daardoor een duidelijke omschreven taak in de vorm van begeleiding van en toezicht houden op (ex-)gedetineerden.

De invoering van de Reclasseringsregeling heeft grote invloed gehad op de organisatie en ontwikkeling van de reclassering. Door de zogenaamde 'open regeling' konden liefdadigheidsinstellingen en verenigingen eenvoudig subsidie aanvragen en zich betaald met reclasseringswerk gaan bezighouden. Instellingen voor armenzorg en dak- en thuislozen, maar ook plaatselijke verslavingszorginstellingen en geheelonthoudersverenigingen kregen in die jaren op een redelijk eenvoudige manier een reclasseringerkenning. Een aantal van die instellingen bezit die erkenning tot op de dag van vandaag.

De laatste versie van de reclasseringsregeling dateert uit 1995.