Rechterlijke macht

De rechterlijke macht in Nederland wordt gevormd door de Hoge Raad (het hoogste rechtscollege), waaronder vijf gerechtshoven vallen. Ieder gerechtshof is in een bepaald gedeelte van Nederland bevoegd. Het gebied van ieder gerechtshof is verdeeld in arrondissementen. In ieder arrondissement is een (arrondissements)rechtbank gevestigd. Vervolgens is ieder arrondissement weer onderverdeeld in zogenaamde kantons. Ieder kanton heeft zijn eigen kantongerecht. De rechters worden tot de zittende magistratuur gerekend en de officieren van justitie tot de staande magistratuur.

Naast de rechterlijke macht zijn er verschillende andere colleges met rechtspraak belast. Zo worden geschillen over de uitvoering van sociale verzekeringswetten en geschillen tussen ambtenaren en overheidsinstanties in hoger beroep beslist door de Centrale raad van beroep.

Verder is er het College van Beroep voor het Bedrijfsleven. Dat beslist over bepaalde soorten geschillen tussen burgers en publiekrechtelijke bedrijfslichamen. Tot slot kan de Raad van State als rechtsprekend college worden genoemd. Binnen de Raad van State fungeert de afdeling Bestuursrechtspraak als hoger beroepsrechter in zaken die in eerste aanleg door de administratieve kamer van de arrondissementsrechtbank zijn beslecht en die niet behoren tot de competentie van de Centrale Raad van Beroep of het College van Beroep voor het Bedrijfsleven.